jueves, 16 de febrero de 2017

Instrucións para tomar café e Laura no deserto - Clube do profesorado




Instrucións para tomar café
O pasado decembro convocamos o clube de profes, que iniciou a súa andaina cun ameno libro de Manuel Núñez Singala: Instrucións para tomar café (Galaxia, 2014).

Trátase dunha serie de reflexións, que no seu conxunto poderiamos subtitular coma “Usos e costumes dos galegos”. Cunha grande agudeza e humor galaico, o autor, bo coñecedor do noso comportamento en sociedade (cando nos invitan, cando falamos do tempo, cando nos falan das marabillas do noso país, etc.), reflicte, por medio de agudos diálogos, situacións coas que nos sentiremos identificados.



Laura no deserto

Prosiguen as reunións do clube de profes, esta vez cunha novela de Antón Riveiro Coello: Laura no deserto (Galaxia, 2011). 
Nesta ocasión, eliximos unha obra complexa con distintas perspectivas; espazos tan diferentes como Barcelona, New York, un campo de concentración nazi ou o Caramiñal; personaxes que coinciden en momentos intensos da nosa historia recente e vivencias persoais e colectivas cheas de interese.



Aínda que este é un clube formado, de momento, só por profesoras, convidamos tamén á participación do alumnado de Bacharelato. Animádevos!

 


miércoles, 1 de febrero de 2017

Lectura de Contos de soños e sombras e encontro co seu autor, César Ariza Piñeiro - Club de 4ºESO


Con Contos de soños e sombras do escritor César Ariza Piñeiro, editado por Urco Editora, iniciamos este ano o club de lectura de 4º de ESO.
Neste libro, moi ameno e de lectura áxil, puidemos gozar con relatos inquietantes que xiran arredor dos soños e das obsesións; relatos de almas feridas que volven do alén para vingarse ou para levarnos con elas; historias metafóricas sobre a represión exercida polo poder ou un coidado relato sobre a transmutación das almas. Algúns con final pechado, outros con finais abertos que nos presentan dilemas morais e algún con final sorprendente como é o caso dun dos nosos relatos favoritos do libro: A rapaza do meu soño.
O 17 de xaneiro analizamos algúns dos relatos do libro na primeira xuntanza do club e o 27 visitounos o escritor.
César Ariza tivo a amabilidade de compartir con nós a súa experiencia como creador de historias e como guionista, pois adaptou algúns dos seus relatos a guión cinematográfico de curtas ou longametraxes. Respondeu as nosas preguntas e curiosidades e falounos da súa próxima novela de terror fantástico, adiantándonos algunha primicia que, por suposto, non vos desvelaremos.
Agradecémoslle a César a cordialidade e que fixese unha paréntese na súa actividade laboral para poder desprazarse ao noso instituto. Agradecémoslle tamén á editorial Urco que nos xestionase a visita que fixo posible esta especial sesión do noso club de lectura.
Deixámosvos aquí unha pequena mostra dalgúns dos nosos relatos favoritos de Contos de soños e sombras para que vos animedes a lelos:
Pero era unha asasina e conforme á lei debería pagar polos seus crimes. A lei...,que é a lei senón un feixe de normas inventadas por unha minoría para ter controlada a maioría? Se polo menos fixesen a vida máis doada e de mellor calidade ao pobo, aínda sería aceptábel, pero é que non é así.
 (Xamais voltarei ao pazo)
...e na cociña, xunto ao cadáver dunha moza, atoparon o corpo sen vida dun home, recostado contra a neveira, co ollar perdido no infinito e a gorxa e a boca tupidas por centos de billetes de 100, 200 e 500 euros.
 (Crime non moi perfecto)

Debería darvos vergoña, xustificar a barbarie que fixeron os guerreiros e condenar o pequeno trasno e o piñeiro, que foi o único que se comportou dun xeito nobre... Sodes uns... Bah!
 (A lenda do pequeno trasno)

-Sei o que estás a pensar, Rodrigo – dixo o conde-, pero antes de que me craves o puñal escoita o que che vou contar e entenderalo todo...
Sei que non entendes do que che falo porque non quixeches aprender dos libros que tantas veces che mostrei. Neles están escritas cousas que che serían de moito proveito ao longo da túa vida, pero máis ignorante que o que non sabe é quen non quere aprender –e o conde continuou o seu relato malia a indiferenza de Rodrigo...
(A daga e o perganiño)






lunes, 12 de diciembre de 2016

Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta / Clube de lectura 2ºESO


A autora viguesa, Ledicia Costas tece unha historia que se desenvolve no Vigo moderno e cosmopolita de finais do século XIX, durante a segunda visita que o escritor Jules Verne fai a cidade.
Que razóns levaron ao escritor francés a voltar ao lugar onde se desenvolvía a historia de “Vinte mil leguas de viaxe submariño”? A narradora vai desvelarnos o verdadeiro motivo desta misteriosa visita.

Animádevos a pasear por Vigo, a sentir o “aroma salgado do Atlántico”, acompañados de Jules Verne, de Violeta e do seu amigo, o grumete Pierre, para tentar descubrir un segredo de familia, que se transmite de xeración en xeración. Descubriremos que “o verdadeiramente fantástico e inverosímil é a vida en si, a maravillosa aventura de vivir”.

domingo, 4 de diciembre de 2016

A neve interminable. Club de lectura 3ºESO

“Que sentido ten escribir estas liñas? Nin sequera sei se haberá alguén que as lea no futuro. Por non saber, mesmo ignoro se veremos un futuro. Mais en algo teño que ocupar as inacabables horas do día para non deixarme arrastrar pola desesperación ou polo medo”.
Coa lectura destas palabras internámonos co club de 3ºESO na obra de Agustín Fernández Paz “A neve interminable”, un relato,  trufado á súa vez de breves e variados relatos, nos que a inquedanza e o sobrenatural conviven con cinco personaxes incomunicados nun recóndito hostal da Fonsagrada por mor dunha desacougante e interminable nevarada.
A intriga, a incerteza e o inexplicable son só algúns dos ingredientes desta suxestiva e invernal narración. Só nos queda mergullarnos nela cada xoves no 2º recreo. Animádevos a continuar coa súa lectura e a participar na súa posta en común.  
Esther

miércoles, 23 de noviembre de 2016

Rebeldes / Club de Lectura de 1ºESO C

Publicada en 1967 por una chica de solo 17 años, S.H. HintonRebeldes es ya un clásico de la literatura juvenil. Son numerosos los autores que la han imitado y, además, ha ejercido gran influencia en obras de temáticas parecidas.

Aunque la novela resulta un tanto convencional en su argumento, tiene grandes virtudes: unos personajes muy creíbles, un emotivo canto a la amistad y una estructura circular sorprendente y correcta.
     
La novela fue llevada al cine en 1982 por Francis Ford Coppola, quien también llevaría a la pantalla la siguiente obra de esta autora, La ley de la calle. Esta novela también tuvo mucho éxito. En la biblioteca hay ejemplares a vuestra disposición.
       
A mí Rebeldes me parece una lectura muy fácil y entretenida, en la que se suceden muchos acontecimientos inesperados. ¿Qué opináis vosotros?
Marta Gende